Lekka i pomysłowa komedia, łącząca przedwojenny urok i satyryczny humor z elementami poetyki realizmu socjalistycznego. Główna oś fabularna filmu stanowi tylko pretekst dla zaprezentowania serii skeczów zaczerpniętych z popularnych programów scenicznych „To się pokaże” Teatru Syrena i „Objeżdzalni społecznej” Teatru Satyryków. W filmie uwieczniono cenny dla współczesnego widza obraz częściowo odbudowanej Warszawy oraz ciekawe sceny ukazujące początki polskiej telewizji. Dodatkowym atutem są wpadające w ucho nastrojowe piosenki w wykonaniu Juliana Sztatlera i Marii Koterbskiej.