Jedyny film fabularny Erwina Axera, wybitego reżysera teatralnego. Adaptacja niedokończonej sztuki Emila Zegadłowicza, pisanej w pierwszych latach okupacji hitlerowskiej i przepojonej poczuciem klęski. Propagandowy obraz ilustrujący sposób, w jaki Polska Ludowa postrzegała okres dwudziestolecia międzywojennego, rządy sanacji i klęskę wrześniową. Połączenie dramatycznej historii z ocierającą się o satyrę krytyką społeczeństwa oraz systemu politycznego II RP.